Tüm kırmızı çizgiler aşıldı

Filistinli Gazeteci Safwat Kahlout:“Şimdiye kadar tanık olduğumuz en zor savaş” Bir gazeteci olarak geçtiğimiz 20 yıl boyunca İsrail’in Gazze’ye yönelik pek çok saldırısına ve savaşına tanıklık ettim ve bizzat yaşadım. Ancak bu seferki tamamen farklı. Eşi benzeri görülmemiş çok kötü bir deneyim yaşıyoruz. İsrail, hastaneleri, kiliseleri, camileri, okulları yok ederek tüm kırmızı çizgileri aştı. Evlerini bile kaybeden onlarca insanı ve belirledikleri güvenli alanları bombaladılar. Su yok, yiyecek yok, ilaç yok, ciddi boyutta barınma sorunu yaşanıyor! Başınızı sokabileceğiniz güvenli hiçbir alan kalmadı. Hava, su, ekmek dahil en basit ihtiyaçlarımız için saatlerce sıra bekledik. Ailemizin hayatta kalmasını sağlayacak asgari şartları dahi bulamıyorduk. Güvenli alan oluşturabilmek için kayaları kazmak zorunda kaldık. Ve bir gazeteci olarak haberciliğimizi sürdürmek ve gerçeği anlatmaya devam etmek için tüm ekipmanlardan, araçlardan yoksunduk. Dolayısıyla bir Gazzeli, bir vatandaş ve Gazze’de yaşayan bir gazeteci olarak yaşadığım en zor deneyimdi!

Daha önce Filistinliler, İsrail ile ortak bir çözüm bulunabileceğine inanıyorlardı ve Oslo Anlaşması’nda İsraillilerle birlikte hareket etmeyi kabul ettiler. Ancak şimdi İsrail ideolojik temellere dayalı olarak savaşıyor ve en zor çatışmalar ideolojik çatışmalardır. Gazze ve Batı Şeria’nın tarihi ve vaat edilmiş topraklarının bir parçası olduğuna inanıyorlar. Bu da çözümü daha zorlaştırıyor. Eskiden barış için bastırabilecek bazı İsrailli rasyonalistlerin ve İsrailli bilge insanların olabileceğini düşünürdük. Ancak artık İsrailliler üzerinde uluslararası ciddi bir baskı olmadan, çözüm için Rusya’ya uygulananlara benzer uluslararası yaptırımlar olmadan bir çözüm olamayacağı sonucuna vardık. Uluslararası baskı olmadığı takdirde çözüm yok!

İsrailli Gazeteci, +972 Magazin Editörü Meron Rapoport: “Bir İsrailli olarak kendimi sorumlu hissediyorum”

Benim için Gazze’de olup bitenleri duymak ve görmek, öldürülen çocukları ve çekilen acıları izlemek iki kat daha zor. İlk olarak insanî açıdan oldukça zorlanıyorum. İkincisi ise, ben bir İsrailliyim. Ülkemin insanları ve askerlerinin benim adıma yaptıklarından dolayı kendimi sorumlu hissediyorum ve bunu duygusal olarak kaldıramıyorum.

İsrail’de yaşananların çelişkili olduğunu düşünüyorum. İsrail toplumunun çoğu Gazze’de neler olup bittiğini bilse bile çekilen acıları gerçekten umursamıyor. Diğer bir kısmı ise, savaştan kaynaklanan gerçek bir endişe yaşıyor ve rehineleri geri istiyor. Netanyahu’nun zafer sloganlarına ve ordunun İsrailli rehineleri geri getireceği söylemine inanmıyorlar. Bu yüzden ‘savaş bir an önce bitsin’ diyorlar. Ancak bu isteklerinin ahlakî kaygılardan değil de kendileri ile ilgili nedenlerden dolayı olduğu görülüyor. Bu yüzden de bence oldukça çelişkili bir ortam hâkim.